تبلیغات
فعال حقوق بشر و محیط زیست دلنوشته ها - هوشنگ وقر دوست سرهنگ بازنشسته ارتش (نویسنده ومحقق و تحلیل گر و شاعر معاصر )

فعال حقوق بشر و محیط زیست دلنوشته ها دكتر محمد علی هالو

هوشنگ وقر دوست سرهنگ بازنشسته ارتش (نویسنده ومحقق و تحلیل گر و شاعر معاصر )

تاریخ:یکشنبه 15 فروردین 1395-10:48 ب.ظ

(مدد کاران )                                                                 |پیرمرد دو روز بود که وارد هفتادو هفتمین سال زندگیش شده بود.او داشت کتاب دنیای پس از مرگ لئون دنی را مطالعه می کرد.این واقعیت را هم مثل بسیاری می دانست که کل کاینات درحال زایش وفرسایش است.  اوخودش را جزئی از کا ئینات حتی اگرشده بصورت یک اتم اکسیژن یا هلیوم تصور می کرد .برای همین مثل هرشب دیروقت خوابش برد.پیش ازخواب در یاداشت اش نوشت :سرباز داوطلب باز نشسته نمی شود!یا کشته می شود ویا می میرد!                                                          امروز شنبه ساعت ده صبح تلفن همراهش زنگ خورد.با کمی تاخیر ناشی از  کبر سن  گوشی را برداشت.صدای یک بانو بود که فریاد گونه و تند خویانه می گفت آقا بیایید فورا فرزندتان را ترخیص کنید و ببرید!                                                                                                     دخترپیرمرد مادر زاد بیماری فلج مغزی شدید داشت. اواز طریق بهزیستی استان تهران ده سال پیش به آسا یشگاه خیریه کهریزک سپرده شد که اینک بیست و هشت ساله است.بیست ودوسال پیش مادرش بجهت بحران شدید روحی از ادامه راه بازمانده و ترجیحا متارکه کرده و رفته بود!                                پیر مرد در برابرپرخاش های خانم تلفن کننده که خودرا مدد کارآسایشگاه  معرفی می کرد.پرسید مگر چه شده ؟                                                                                                         بانوی مدد کار با تندی بیشتر گفت :شما فورا بیا تا بگویم که چه شده بعد بلا فاصله ادامه داد دخترتان با پسر ها رابطه پیامکی بر قرار می کند!                                                                            مرد گفت:خانم محترم من به توصیه پزشکم فعلا در شهر ستان هستم فردا حرکت می کنم و میآیم .           _نخیر بهانه نیاور همین الان بیا و ببرش! ارتباط  قطع شد.                                                    پیر مرد با نگرانی مضاعف رفت پایانه شهر تا برای فردا بلیت تهیه کند.ساعت یازده شب سوار اتوبوس شد وحرکت بسمت تهران. ظهر دو شنبه در تهران بود .فردا سه شنبه روزعید مبعث است و تعطیل رسمی .صبح چهار شنبه با  مترو ساعت ده صبح رسید به مجتمع آسایشگاهی ومستقیم رفت به دفترمدد کاری.      

  خانم مددکاربامشاهده پیرمرد بدوا سعی کرد بطورحرفه ای هم که شده آرامش خود را حفظ کند وبالبخند کلیشه ای حرف بزند .اما نتوانست . بعد از چند جمله آرام شروع به توپ وتشر نمود که بخاطر دخترتو من و هم کارانم توبیخ شده ایم و چند نفر هم در آستانه اخراج از مجتمع هستند .همین الان فرزندت را مرخص می کنیم و بر میداری ومی بری، علت؟                                                                 تلفنی گفتم  به علت ایجاد ارتباط با پسر های آسایشگاه !                                                       پیر مرد گفت ؛خانم محترم:ایجاد ارتباط بین ادم ها یک واژه کلی وگسترده است.از طرفی در اینجا آسایشگاه مرد ها وزنها در یک محوطه قرار دارد. فقط خوابگاهشان جداست.در یک مجتمع شبانه روزی با چنین انبوه مدد جویان ارتباط اجتناب نا پذیراست .این رابطه ممکن است با تلفن همراه باشد که همه دارند. ممکن است عصر ها که اطراف حوض ودور هم می نشینند کلامی و روبرو باشد شاید هم جوانتر ها همدیگر را لمس  بکنند.اما دست کم ارتباط جنسی در مورد فرزند من ممکن نیست مگر با مدد مدد کاران و خدمه زیر امر شما که هم آهنگی شده باشد. زیرااین توانخواه فلج مغزی است که حتی روی زمین هم نمی تواند بنشیند ویاحتی غلت بزند.برای جا بجاشدن فقط متکی به ویلچراست.ونشستن روی ویلچرهم به کمک خدمه برایش ممکن می شود. اگر چنین بوده از صدر تا ذیل مراقبین مقصر و مسئولند.من وامثال من فرزندانمان را که معلولیت دارند با دست اداره بهزیستی به امانت به شماها سپرده ایم .                                                                                                                     خانم مدد کار رنکش برافروخته شد. چشم هایش گرد شد ورفت بالای حدقه! لبهایش به لرزه افتاد گوشه های دهانش را کف غلیظی گرفت و شروع به تشر زدن به پیر مرد کرد .برای ما تو حق نداری تکلیف روشن کنی باید فرزندت را همین الان ترخیص بکنی وببری .بعد برو به هر کجا که بلند است  دستت را بگذار!                                                                                                

پیرمرد گفت :شما حق ندارید سرمن داد بکشید اگر موردی هم بوده من مقصر نیستم من فقط پدر این بچه هستم والان هم امکان بردنش را ندارم .                                                                       _مددکارگفت:این حرفها بیخود است همین الان تاکسی تلفنی بگیر و ببر. در بطن کلام خانم منطق اصلی همین بود یعنی فرزندت را ببر ومرا که ممکن است کارم را از دست بدهم یاری کن (مدد کاران  خودشان مدد خواه ترند!)                                                                                                  پیرمرد از دفتر بیرون آمد. ساعت یازده پیش از ظهر بود .مدتی در محوطه قدم زد تا شاید تدبیری بیندیشد .تمرکزش را از دست داده بود.اندیشید برود وبا دوستانش مشورت کند شاید جایی پیداکند و فردا با آرامش بیشتر برگرددو تکلیف راروشن کند . دم در خروجی نگهبان مانع خروجش شد !                 چرا ؟                                                                                                              خانم مدد کار گفته شما حق خروج ندارید !                                                                        به چه جرمی ؟                                                                                                      ما نمیدانیم این یک دستور است وما ماموریم و معذور!یقه پیر مردداشت میان پنجه های نگهبان جوان فشرده می شد.                                                                                                          یقه ام ول کن .نگهبان یک کمک دست دیگر راهم صدا زد و پیر مرد را کشان کشان انداختند داخل محوطه .                                                                                                           مرد خسته و فرسوده مدتی روی نیمکت دم در نشست .مغزش گویی از کار افتاده با شد هیچ تصمیمی نمی توانست بگیرد .در گوشی همراهش داشت اسامی را مرور می کرد تا از آشنایان مدد خواهی کند. به نام یکی از سرداران هم رزم دوران دفاع مقدس رسید. زنگ زد سردار در جلسه بود. گفت: برو پیش بخشدار کهریزک که خودش هم یکی از سرداران است و پیر مرد حق خروج نداشت .تا ساعت پنج بعد از ظهرگاهی قدم میزد و زمانی روی نیمکت های محوطه می نشست تا اینکه همان نگهبان آمد به سراغش ؛ خانم مدد کار گفته بیاید دفترم!

 من باایشان کاری ندارم فقط می خواهم مدیر اسایشگاه را ببینم .

 نگهبان رفت و برگشت وگفت خانم می گویند دکتر کسی را نمی پذیرند!

 نیم ساعت گذشت نگهبان دوباره خبر اورد که در محوطه روبرو در دفتر مددکاری دکتر شمارا می پذیرند.              

 در دفتر مدد کاری یک خانم نشسته بود در حالیکه او دکترراقبلاملاقات کرده بودو دکتر یک آقای جوان بود. آن خانم گفت: دکتر جایی کاری داشت رفت. من معاون او هستم. سپس باز با رافت کلیشه ای  گفت: حالا بفرمایید بنشینیدآقا!

  پیرمرد پیش خود فکر کرد پس این خانم همان آدم خوبه معروف می تواند باشد آن یکی خانم بده بوده! بلافاصله خانم مددکاراولی باهمکارانش رسیدند. پس از اندکی صحبت های گاهی نرم وگاهی خشن قرار شد که تا یک هفته دیگر پیر مرد دخترش را ترخیص کند و ببرد.نوشتند وامضا کردند وساعت شش بعد ظهر اجازه دادند که مرد خسته وفرسوده از در برود بیرون!

فردا  صبح پیرمرد رفت دفتر بخشدار کهریزک. مردی بود با اعتقاد ی گویا ودر هیئت یک رزمنده راستین این از رفتارش مشهود بود. پیرمرد بدون اینکه بگوید کیست وچکاره بوده خلاصه موضوع را شرح داد . بخشدارخواسته اش را پرسید.

می خواهم فرزندم از این آسایشگاه بجای دیگری منتقل شود.

بخشدارمینوت نامه را گرفت داد بدست پیر مرد سپس در ذیل نامه موضوع را به معاون اجتماعی بخشداری اهاله داد . معاون یک خانم جوان و کاملا آشنا بکار بنظر می آمد .بطوریکه با شکیبایی حرفها و خواسته اوراشنید.پیشنهاد کرد که دخترش در همان آسایشگاه بماند بهتر است . تلفنی بامدیر مجتمع و سپس با مدیر سلامت آسایشگاه صحبت کردوذیل نامه را پا راف نمود داد دست پیر مرد و گفت نگران نباشید درست شد بروید دفتر اداری آسایشگاه و نامه  رابدهید به دفترداردکترمعاون سلامت .

پیر مرد نامه رابرد داد به دست دفتر داراو پس از مطا لعه گفت: گمان نمی کنم موافقت شودپیرمرد پیش خود اندیشید پس در اینجا دفتر دار هم صاحب قدرت اجرایی است .تو بخشدار را از کجا می شناسی؟ .پیر مرد هردو پرسش را نشنیده گرفت و جواب نداد !یک ساعت ونیم بعد دکتر آمد و رفت دفترش .حدود یکساعت  کمیسیون وناهار داشتند  تا آمدند بیرون . مردی بود  جوان ریز نقش حدود چهل و چند ساله باتیپ ورزشکاری. با پیر مرد دست داد احوال پرسی کرد وبا یک رفتار معقول و منطقی حرف آخرش این بود که باید مریض ات را ببری. پیرمرد گفت من نه بودجه اش را دارم ونه آدمش را ونه جایش را .دکتر گفت می دانم مشکل است اما من چکار بکنم این آیین نامه و اساس نامه است که اگر معلولی چنین خطا یی مرتکب شد به خانواده اش تحویل داده شود. حالا امشب شما ببرید منزل فردا بیاورید بعد بیایید دفتر من تا جایی برایش پیدا کنیم !                             

  پیرمرد که در این چند روز ازغذا وخواب افتاده  و کلی از وزنش را از دست داده بود دیشب را کمی راحت خوابید. فرداکه همین امروز باشد  پیرمرد دم دفتر داخلی دکتر نشسته است. ساعت ده دکتر از بازدید برگشت .مثل دیروز با خوشرویی پیر مرد را پذیرفت اما  کلام آخرش این بود که باید دخترت را ببری !بکجا؟ آن دیگر مشکل شماست . این همان جمله ای بود که در بیشتر ادارات از زبان مسولین امورهمه ما ها می شنویم ( این مشکل شماست)! پیرمرد از او سه ماه فرصت خواست تا بکمک دوستان وکانون پیشکسوتان نیرو های مسلح جایی پیدا کند. اما پیشنهاد دکتر این بود که باید با معاونم همکاری کنید. معا ون ایشان بانویی جوان باقدی برافراشته ظاهری فرشته سان امابا درونی چگونه توصیف کنم ! خلاصه اش ( از بالا به پایین نگر)  معلوم شد این خانم معاون دکتراست که خود دکترهم معاون سلامت مجتمع است.با نشستن پیر مرد در دفتر معاون سلامت با همآهنگی هایی که قبلا با هم کرده بودند بزودی آن مدد کار اولی و همکارانش هم رسیدند .ناگفته نماند از امروز یکی از دوستان برای اینکه مبادا پیر مرد به جهت ضعف از پا بیفتد اورا همراهی می کرد ودر یک فاصله منطقی با اومی ایستاد.(تماس نظری)                                                                                                           

 به هر روی خانم  معاون بیست روز بیشتر فرصت نداد تاپیر مرد دخترش را ترخیص کند .صورت جلسه صوری تنظیم و با چهارامضااجرایی شد. در حالیکه خانم مدد کار اصرار داشت که پیرمرد پای ورقه انگشت هم بزند !زیرا اودیگر از جلد یک مدد کار در آمده بودومانند یک منتقم رفتار می کرد .                                                                                                         

 فردای روز پیرمرد اول به کانون نیروهای مسلح رفت.تا از آنجا مدد فکری واجرایی بگیرد. نامه ای نوشت به عنوان رییس کانون مبنی بر اینکه حال که اصرار بر این است که این توان خواه از آسایشگاه خیریه کهریزک ترخیص شود اورا به آسایشگاهی درمرکز گیلان منتقل کنند وسازمان بیمه و باز نشستگی هم برای نگهداری این فرزند معلول کمک مالی بکند .امیر ریاست کانون در نهایت دلسوزی و کمک دهی دستور داد نامه مبسوطی به خدمات درمانی و کانون رشت نوشته شود وبرای گرفتاری این پیش کسوت مدد خواهی شود. پیرمرد داشت اندک اندک خودش را باز می یافت وبا نامه کانون قوت قلبی گرفته بود .برگشت به ده سال پیش که چگونه این دختر در آن مکان پذیرفته شد.

بازدید های متعدد محسوس ونامحسوس وسیله سازمان های زیربط بهزیستی کل کشور سپس بهزیستی استان تهران وکمیسیون پزشکی بود که حکم به این داد تا این توان خواه در مجتمع خیریه دکتر حکیم زاده پذیرفته شود.اما اکنون بوسیله یک بانوکه عنوان مددکاری را یدک می کشد باید مثل یک گونی سیب زمینی به کول پدرش بگذارند تا ببرد.                                                                                   یکی از بستگان پیرمرد به او گفت : نامه ای به دفتر ریاست جمهوری بنویس و اوچنین کرد . نامه ای هم به آسایشگاه نوشت که اگر قرار است جا بجایی یا ترخیص درکار باشد چون پذیرش از طریق بهزیستی تهران بوده  به روش اداری واز طریق بهزیستی استان تهران انجام بگیرد ونامه ای هم به همین سیاق به بهزیستی استان تهران نوشت ودرخواست کمک کرد .                          

بهزیستی استان پیرمرد را احضار نمود.پس از گذر از چندین اتاق که در هر اتاق چهار یا پنج نفر خانم کار مند نشسته بودند در انتها به او گفته شد که کاری برای ابقای توان خواه شما از ما ساخته نیست! چون آنجا خیریه است واز نظر اداری نمی توانیم دستور بدهیم!یعنی هم آهنگی ها پیشتر شده بود!       

یکهفته مانده به پایان مهلت بیست روزه ، مددکار زنگ زد که چرا نمی آیید فرزندتان را ببرید .گفته شد با هیئت امنا و خیرین تماس گرفته شده قراراست بیمار ابقا شود!  خانم مددکار سخت بر آشفت که بما چیزی گفته نشده بیا و زودتربچه ات راببر! 

 چهارروز مانده به پایان مهلت، پیرمرد رفت آسایشگاه ودرخواست دیدار با خانم  معاون تندرستی را نمود .درشرایطی باآن خانم روبرو شد که داشت از دفتر  بیرون می آمد.  با دیدن پیرمرد سخت برآشفت درحالی که رنگش پریده بودپشت به آن پیرمرد کرد و گفت:حالا نامه نویسی هم می کنی ! سپس باپشت دست بشکل دفع کردن یک مگس مزاحم گفت: برو برو حرف هم نزن چهار شنبه موعد تعهدت تمام است برگه ئ ترخیص اش راهم نوشته ام دخترت رابردارو ببر!

روز هفتم تیر از ساعت هشت صبح تا چهار بعد از ظهرپیر مرد در گیر مراحل ترخیص بچه اش بود.  ان دوست  که پیرمرد را همراهی می کرد در آخرین مراحل ترخیص شنیده بود که خانم مدد کارتلفنی به کس یا کسانی که یکی از بستگانشان در نوبت بستری شدن بوده  می گفته که بالاخره بیرونش کردم و من    هر کاری از دستم بر بیاد برایتان انجام می دهم !                                                                واضح بود که آن خانم مدد کارخودش را رقم زننده سرنوشت نه فقط معلولین آنجا  بلکه والدین آنها هم میدانست. توقع داشت پیرمرد به التماس بیفتد.اما نمیدانست او یک کهنه سرباز است .التماس و به پای کسی  افتادن در قاموس او جایی ندارد. بیشتراین روحیه مرد کهنسال بود که آتش خشم مدد کاررا شعله ورمی کرد. او می خواست نه فقط پیر مرد بشکند بلکه فرو بریزد .او عدم توانایی خود ودیگر خدمه را در امانت داری از فرزندان مدد خواه خودرا  با روشی طلب کارانه درپوشش رفتارآنچنانی اش قرار می داد.گویا او فراموش کرده بود که حقوق ومزایای خودرا بابت خدمت به این مدد خواهان دریافت می کند.بدیهیست قصور هر مسئول باید موجب روش های تنبیهی باشد.مشخص بود که صحبت های نخستین جلسه با پیرمرد ونامه اش به بهزیستی  آن دو بانو را سخت اذیت کرده بود که چرا پدر یک معلول اینقدرباید گستاخ باشد که اعمال آنها را زیر سوال ببرد !.در دقایق آخر که بچه ترخیص می شد .آن بانوی مدد کار برای تخلیه باقی مانده کینه اش خود را به پیرمرد رساند و با امیزه ای از تحقیر و تمسخر گفت :حالا کجا می خواهی ببری؟ پیرمرد با نگاهی که از توان روحی و قدرت تحمل شدایداو حکایت داشت باعث شد که خانم آن چنان فرو بریزدکه خودرا بی هوا درون نیمکت های راهرو رها کند .            ( این یک نامه ئ سرگشاده نیست بلکه یک داستان سر بسته است )                                        فقر ونداری و معلولیت شرم آور نیست اما در بسیاری جاها از جمله آسایشگاه خیریه کهریزک چرا.حکومت ما حکومت مستضعفان عنوان گرفته  اما برای یک ایرانی گویا نداری جرم محسوب می شود .در بیشتر داستان های ما وحتی سایر ملل جهان قهرمان ها مردمی فقیرند اما بی نهایت خردمند و پاکدامن .نتیجه اینکه از بسیاری از صاحبان زرو زورشریف ترند. داستان پیرمرد ومدد کاران آسایشگاه کهریزک نوشته شد زیرا بنظر مسئولین خیریه کهریزک آدم های با جسم ضعیف حق زندگی ندارند وباید بنوعی از بین بروند .گویی آنها آموزش دیده اندتا به  نیازمندان از بالا به پایین نگاه کنند ! و خانواده  یشان را بترسانند و حتی تحقیر کنند.

خداوند آفرینش آدم رااز آب وخاک آفرید و از روح خود در او دمید!اما بسیاری از آدم های ما گویاوقتی برسر کار های خود میروند فرقی نمی کند کشاورز .بازرگان رفتگر  یا کارمند:عمدایا سهوا وجدان خودرا  در منزل جا می گذارندو خدارا فراموش می کنند واین درد سنگین برای جوامعی از نوع ماس  برای پیر مرد و فرزندش رفتارمسئولین چنین رقم خورده بود. مسلم است که این روش ورفتار نه اولین بوده ونه آخرین اش خواهد بود. این یک درد ویژه است که درد مندانش از ترس بدتر شدن اوضاع (آنچه که برای پیرمرد پیش آمد) صدایشان در نمی آید. این نوشته هراسمی که رویش گذاشته شود  مقاله یا شکوائیه  یاداستان. ویا درد نامه.و... شاید برای یاد آوری دیگر نیاز مندانی از این دست است.حتی اگر شده یک دهم در صد منشا اثری مثبت باشد.انشاالله                                                                هوشنگ وقر دوست .      12/05/1393           





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
What makes you grow taller during puberty?
شنبه 1 مهر 1396 04:40 ب.ظ
It is truly a nice and helpful piece of info.

I'm glad that you simply shared this useful information with us.

Please stay us up to date like this. Thank you for sharing.
What is a heel lift?
دوشنبه 27 شهریور 1396 12:59 ب.ظ
For most recent information you have to visit world-wide-web and on web I found this web site as a best site for latest updates.
Foot Pain
سه شنبه 17 مرداد 1396 03:00 ق.ظ
I am extremely impressed together with your writing talents as neatly as with the layout in your blog.

Is this a paid subject matter or did you modify it your self?
Either way keep up the nice high quality writing, it is rare to look a nice blog like this one nowadays..
How much does it cost for leg lengthening?
جمعه 13 مرداد 1396 02:37 ب.ظ
Hello I am so excited I found your weblog, I really
found you by accident, while I was looking on Yahoo for something else, Nonetheless
I am here now and would just like to say kudos for a fantastic post and a all round exciting blog (I also love the theme/design), I don't have time to browse it all at the minute but I have bookmarked it
and also included your RSS feeds, so when I have time I
will be back to read a great deal more, Please do keep up the superb work.
Foot Pain
سه شنبه 3 مرداد 1396 07:04 ب.ظ
Why people still use to read news papers when in this technological
globe everything is existing on net?
Elizabet
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 04:01 ب.ظ
This post is invaluable. When can I find out more?
manicure
یکشنبه 20 فروردین 1396 09:32 ب.ظ
This paragraph presents clear idea for the new visitors of blogging, that
truly how to do blogging and site-building.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




Admin Logo
themebox Logo